Wijnsterren, Sterren in de wijn

Stel je voor dat je een wereldberoemde zangeres of filmacteur bent. Dan heb je geld, roem, macht, alles wat je hartje begeert. Wat wil je nog meer? Nou, wat dacht je van een eigen wijn met je naam erop. Hoe cool is dat! Steeds meer vermogende sterren kopen een wijnhuis, in Frankrijk, Italië of Californië. Soms als spelendingentje, maar soms ook uit echte passie en liefde voor de wijn. In deze 7e Klare Wijn-podcast gaan we tien sterren bespreken: van Sting tot Andrea Bocelli. En er komen ook BNIW’ers voorbij. Wil je weten wat dat nou weer is? Luister naar: Wijnsterren, sterren in de wijn!



De gedronken wijnen:

Il Palagio
‘Brand New Day’
Rosato

€ 13,95

Il Palagio
'Message In a Bottle'
Bianco 2020

€ 12,95

Bocelli
Tenor Red
2018 IGT

€ 13,95

Il Palagio
'Roxanne'
Rosso 2018 IGT

€ 18,95

Wat verder ter sprake kwam


Het gebruik van sulfiet, een Nederlandse ontdekking

In de Gouden Eeuw die liep van 1602 tot 1672 was de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden de grootste handelsnatie ter wereld. Zij importeerden producten van over heel de wereld en exporteerden die vervolgens weer. Het waren echt de marktleiders van de transitohandel (doorvoerhandel).

Zo kochten zij (met name) witte wijn uit Bordeaux om deze te verschepen naar de Rotterdamse en Amsterdamse havens. Hierbij gold hoe zoeter de wijn hoe beter. Daar gaven de inwoners van de republiek destijds blijkbaar de voorkeur aan. Maar tijdens het transport moest de wijn wel stabiel blijven en worden voorkomen dat de wijn voortijdig ging vergisten en dus te snel verouderde.

De oplossing: plaats een kaars, waarvan de lont gedoopt is in zwavel, in het wijnvat en steek deze aan. Door het verbranden van de mineraal zwavel ontstaat zwaveldioxide (SO2, voor de chemici onder ons). Vervolgens wordt de wijn in het vat gedaan en mengt het zwaveldioxide zich met het druivensap. Hierdoor ontstaat sulfiet in de wijn.

Sulfiet zorgt ervoor dat de groei van allerlei micro-organismen wordt geremd, waardoor het oxidatieproces, zeg maar het verouderingsproces wordt geremd. In de wijn ontstaat ook op natuurlijke wijze sulfiet tijdens het vergistingsproces, maar dat is te gering om invloed te hebben op het remmen van de veroudering. Vandaar de toevoeging.

De Fransen namen deze methode meteen over en noemden deze in eerste instantie de allumettes hollandaises (de Nederlandse lucifers), maar dat was natuurlijk te veel eer voor die rare Hollanders. Dus noemden zij deze methode later mèches soufrées (zwavelhoudende lonten).

Tegenwoordig wordt wijn nog steeds met sulfiet aangelengd. Maar worden er geen kaarsen meer in de wijnvaten gebrand. Nu wordt de zwavel eerst verbrand tot zwaveldioxide, het vaste materiaal is dan omgezet in gas en door dit gas vervolgens te mengen met water krijg je sulfiet. Het goedje krijgt dan een poedervorm. Dit wordt dan vervolgens toegevoegd aan de wijn. Het poeder is te koop bij winkels die zich hierin specialiseren.

De EU heeft wel maxima gesteld aan de hoeveelheden sulfiet die aan de wijn mogen worden toegevoegd. Voor rode wijn is dit 150 mg per liter, voor witte wijn is dit 200 mg per liter en voor zoete wijn is dit 400 mg per liter.

Bij biologische wijn wordt vaak veel minder sulfiet gebruikt. Sommige wijnboeren gebruiken zelfs helemaal geen sulfiet, maar dan dient de wijn wel continue onder de 15 gr. C. te worden bewaard, anders verouderd de wijn te snel.

Veel mensen beweren dat zij allergisch zijn voor sulfiet, ze krijgen er hoofdpijn van. Dat is onzin. Het is in 2008 wetenschappelijk bewezen door professor Fredrick Freitag van het Medical College of Winsconsin, afdeling neurologie, dat er geen significante relatie bestaat tussen hoofdpijnklachten en sulfiet. Met andere woorden de kans dat je hoofdpijn krijgt van sulfiet is verwaarloosbaar klein.
Maar mensen die erg veel last hebben van aandoeningen aan de luchtwegen zoals astma of bronchitis, kunnen hierdoor soms ademhalingsproblemen krijgen. Maar voor wijnliefhebbers die redelijk gezond zijn is er dus niets aan de hand.


Gustave Niebaum

In deze podcast kwam de markante persoon Gustave Niebaum even voorbij. In deze rubriek willen we wat langer bij hem stilstaan. Hij werd in 1842 geboren in Finland als Gustaf Nybom (later heeft hij dit veranderd in Gustave Niebaum). Hij kwam uit een straatarm gezin. Op 16- jarige leeftijd stapte hij dan ook als scheepsjongen aan boord van een bevoorradingsschip richting Alaska om in zijn onderhoud te kunnen voorzien. Daar begon zijn maritieme carrière.

In 1866 werd hij gepromoveerd tot kapitein en bevoer hij talloze zeeën en oceanen. Hij was een hele intelligente man. Zo sprak hij zeven talen, waarvan vijf vloeiend. Daarnaast was hij ook nog een hele knappe kerel om te zien en was zijn gezicht gesierd met een prachtige lange, zwarte baard. Hij deed vele vrouwenharten sneller kloppen.

Op 31-jarige leeftijd hing hij zijn kapiteinspet aan de wilgen en ging zich toeleggen op de handel in bont vanuit Alaska naar Californië. Hiermee verdiende hij een fortuin. Daarnaast was hij ook consul in Amerika voor het gebied Alaska, toen nog in bezit van Rusland. Hij heeft overigens een aanzienlijke bijdrage gehad bij de aankoop van Alaska door de VS in 1867. Het werd de 49ste staat.

Omdat hij financieel onafhankelijk was, wilde hij zelf een eigen schip bouwen om samen met zijn vrouw de wereld rond te zeilen. Maar zijn vrouw zag dat niet zitten.
Ze hadden wel een gezamenlijke interesse en dat was wijn en wijn maken.

Dus besloot hij in 1879 Inglenook Winery in Rutherford, Californië te kopen. Door zijn welhaast onbeperkte financiële middelen kocht hij de beste apparatuur die destijds te krijgen was. Hij importeerde druivenrassen uit heel Europa en begon met wijn maken. Hij koos hierbij voor kwaliteit en niet voor kwantiteit.

De eerste oogst in 1882 was volledig mislukt doordat het onophoudelijk geregend had dat jaar. Maar hij ging niet bij de pakken neerzitten en bleef stug doorgaan met het experimenteren met verschillende druivenrassen en het investeren in nieuwe technieken en apparatuur. Hij koos duidelijk voor de lange termijn. En dat heeft hem geen windeieren gelegd. Zo ontving hij in 1889 zijn eerste onderscheiding en in hetzelfde jaar ontving hij een speciale prijs op de Wereldtentoonstelling in Parijs voor de “excellentie en zuiverheid” van zijn wijnen.
In 1891 werden zijn wijnen zelfs geserveerd in het Witte Huis aan de toenmalige president Benjamin Harrison.

In 1908 overleed Gustave Niebaum. Hij was de verpersoonlijking van de Amerikaanse droom geworden. Van een straatarm schoffie naar een puissant rijke multi-ondernemer. Hij liet een prachtig wijndomein na dat in 1975 werd gekocht door Francis Ford Coppola.
Ter ere van de hem maakt Coppola bij Inglenook nog steeds Rubicon Niebaum-Coppola wijn.


Brad Pitt en Angelina Jolie

https://www.miraval.com/en/home/

Antonio Banderas

Bodega Anta Banderas - geen website

Andrea & Alberto Bocelli

https://www.bocellifamilywines.com/

Andrea Pirlo

Geen website